Sa Asian College of Technology maraming mga aktibidad at mga kaganapan bawat buwan, upang paluwagin ang presyon mula sa mga mag-aaral at ipagdiwang ang buwang iyon. Ngunit may katangi-tanging pangyayari na kadalasang nangyayari sa katapusan ng Agosto, at iyon ay ang Pagtitipon.
Ito ay nangyayari sa dalawang taon na. Ang mga mag-aaral sa mataas na paaralan (High School) ay naka suot sa kanilang Filipiñana o Baro't Saya at Barong at tamasahin ang gabi sa pag sayaw at pakikinig sa mga mahal na mga awitin ng mga Pilipino. Ganito ang pagdiriwang ng Asianistas ng Buwan ng Wika.
Ang dahilan kung bakit ito nakatanim sa puso't isip ng mga Asianista ay dahil ito ay natatangi at sa pormalidad nito. Ito ay isang kaganapan kung saan sila ay maaaring ipakilala sa isang bagong mundo , lalo na ang mga Freshmen na bago sa mataas na paaralan, ay maaaring nasa mga lamesa ng mga taong bago sa kanila. Kung saan maaaring magkwentuhan sa ibang mag-aaral at maaaring magiliw sa isang tao bago sa kanila. Mayroong ilang mga mag-aaral na mahilig magtago sa mga madidilim, dahil nahihiya sila, ngunit dahil sa Pagtitipon, natagpuan nila ang ilaw at lumabas sa madilim na sulok ng buhay nila at may natatagpuan sila, at iyon ay ang pagkakaibigan.
Ang pagiging magkasama bilang isa. Sapagkat ang pagbubuo ng hindi inaasahang pagkakaibigan ay ang tunay na sining ng Pagtitipon. Nagkakaisa sa isang pambihirang kaganapan kung saan ang mga mag-aaral ay maaaring maging nais nilang maging, na maaaring sumayaw at kumanta. Ito ay hindi lamang isang pangkaraniwang kaganapan ng Buwan ng Wika, ito ay isang bagay na mas malaki, na maaari nilang ipagdiwang ang isang kaganapan bilang isang Pilipino. Iyon ang tunay na kahulugan ng kaganapang ito, ang tunay na kahulugan ng Pagtitipon.
No comments:
Post a Comment